Coşkuyla Ölmek Şule Gürbüz Hikayelerinde Şizoid Görüngü - Notlar

Hasan Avcı - Coşkuyla Ölmek Şule Gürbüz Hikayelerinde Şizoid Görüngü - Notlar

Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, Cilt: 5, Sayı: 9, s. 71-78, 2022

 

Şule Gürbüz öykülerinde yabancılaşma, içsel konuşmalar, varoluş kaygısı yaşayan, yalnız, insanlarla arasına mesafe koyan hayatı sorgulayan karakter örüntüleri ve cümleler dikkat çekmektedir. Özellikle Kambur öyküsü ve Coşkuyla Ölmek kitaplarında yer alan karakterlerin iç dünyalarından yansıyan konuşmalar şizoid görüngüyü akla getirmektedir.

 

Dünyaya Mesafe Koymak

Dünyaya alışmak onun bir parçası olmak değil, bu cifrin içinde ayrı durabilmek gerçek temizlik ve bir anlamda da kurtuluştur. Dünya ne yapıp edip kendine alıştırmaya, kabulüne çalışırken buna karşı durabilmek derin bir yalnızlık, müthiş bir mukavemet ister.

 

Sadullah Efendi sanki bir kaplumbağaydı da az yanaşmak, dokunmak başını içeri kaçırmasına kâfi idi.

Sadullah Efendi, tıpkı şizoid kişiliklerin nesne ilişkilerindeki birincil çatışması gibi yakınlık kurmak isteyip yakınlaştıkça yutulma tehdidi (ele geçirilme korkusu) yaşar.

 

Sadullah Efendi'nin dünyadan kesilmiş bir dilim et gibi olması, etin kalan kısmıyla hiçbir duyu alışverişinin kalmaması ve hissettiği yoğun duygulanım kaybı şizoid tablonun genel bir sonucudur.

 

…sanki bütün dünya bir çöldü de bir ben, hem de sonsuz bir hayatla baş başa kalmıştım.

Sadullah Efendinin babasının ölümü sonrası rüyalarında gördüğü çöl ve "bütün dünya bir çöldü de bir ben sonsuz bir hayatla baş başa kalmıştım" hissi, şizoid kişiliğin temel başlıklarından olan kozmik yalnızlık ve içedönüklükle doğrudan bağ kurar.

…